هیچ کس را نا امید نکن شاید امید تنها چیزی ست که او دارد....

مي دونم دلت گرفته .... من برات سنگه صبورم
چي شده تنها نشستي؟ .... مثل تو از همه دورم

واسه من زندگي سرده .... نكنه تو هم غريبي؟
كاش مي شد اشكهات و پاك كرد .... بميرم تو هم بريدي؟

چه تبسم قشنگي .... وقتي به غمها بخندي
آخه ارزشي نداره .... دل به اين دنيا ببندي

نازنين دنيا همينه .... اون كه خوب بود بدترينه
نكنه تنهات گذاشته .... آخره عشقها همينه

اين روزا عشقها خياله .... حتي فكرشم محاله
عشق پاك پيدا نمي شه .... باشه هم رو به زواله

مي دوني چقدر عزيزه .... قطره سپيد شبنم
مثل اون اشكهاي نازت .... رو تن گلهاي مريم

نازنين خدا بزرگه .... غم و از خودت جدا كن
ما كه تنها نمي مونيم .... آفرين اخماتُ وا كن

آفرين اخماتُ وا کن!!! آفرين

بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است

 که در کنار کسی باشی وبدانی که هرگز به او نخواهی رسید....

برگ از درخت خسته شده پاییز بهونست 

 دلم تنگ است

 دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است 

سکوت از کوچه لبريز است صدايم خيس و باراني است 

نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است

 عشق يعني ترس از دست دادن تو  

آنکس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من امده باشد

رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت

قول بده که روزي خواهي آمد اما هرگز نيا اگر بيايي همه چيز خراب مي شود

ديگر نمي توانم اينگونه با اشتياق به دريا و جاده خيره شوم من خود و کرده ام

 به اين انتظار به اين پرسه زدن ها در اسکله و ايستگاه

اگر بيايي من چشم به راه چه  کسي باشم

به غنچه ها نگاه می کنم که با دهان نیمه باز ، به یک نقطه خیره شده اند . دستی زیره چانه دارند وغرق تماشایند . می دانم اندیشه ای لطیف ، آنها را به خود مشغول کرده است . چقدر به من شباهت دارند تردید ندارم که عاشق اند..........

!

تنهايم تنهاي تنها تنهايي كه از تنهايي تنها تنها را مي شناسد وتنها وتنهايي اش را با تنها سپري مي كند

اي هميشه جا ودانه د ر ميان لحظه ها يم

غصه معنايي  ندارد تا تو مي خندي برايم

پيش تو از ياد بر دم روزهاي سختيم را

عشق مديون تو هستم لحظه ي خوشبختي ام را ......